Kinderarts Bas Vaarwerk: "Meer verbondenheid draagt bij aan betere zorg"

Terug naar de Achterhoek
Bas is opgegroeid in Winterswijk en is op zijn achttiende naar Amsterdam verhuisd om geneeskunde te studeren aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Al snel ontdekte hij dat zijn hart bij kindergeneeskunde lag. Hij heeft zich gespecialiseerd tot kinderarts en is gepromoveerd bij de kinderoncologie. Sinds een half jaar werkt hij in het SKB als kinderarts. “Mijn ouders en schoonouders wonen altijd nog in Winterswijk. Toen we hier vorig jaar een weekje op vakantie waren, vonden we de rust en ruimte in deze omgeving zo fijn dat we besloten terug te keren naar de Achterhoek. Onze drie kinderen vinden het ook heerlijk om in de buurt te wonen van de opa’s en oma’s. En omgekeerd natuurlijk ook.”

Midden in de samenleving
“Ik vind het belangrijk en prettig om midden in de samenleving te staan. Om arts te zijn in een omgeving waar je elkaar kent. Je kent de huisartsen en partners waar je mee samenwerkt. Dat is niet alleen leuker werken, ik geloof er ook in dat meer verbondenheid bijdraagt aan betere zorg. In een kleiner ziekenhuis kan dat natuurlijk ook makkelijker. Als ik ’s avonds tijdens mijn dienst een vraag krijg van een huisarts, dan loop ik even langs de huisartsenpost. Je hebt dan direct even persoonlijk contact.”

Naoberschap
De Achterhoek staat bekend om ‘Naoberschap’ en ook in ons ziekenhuis staat dat hoog in het vaandel. Bas vertelt wat dat voor hem betekent: “Naoberschap zit echt in de genen van al mijn collega’s. Voor mij betekent het omkijken naar elkaar. Als kinderarts is het belangrijk om goed zicht te hebben op het gezin van onze patiënten en om verder te kijken dan alleen de klacht van de patiënt. Dat doe je bijna automatisch als kinderarts, maar in dit ziekenhuis waar mensen echt aandacht hebben voor elkaar, kan dat nóg beter.”

"De standaard is hier ‘Ja gaan we doen’ in plaats van ‘Nee is moeilijk’"

Volop in ontwikkeling
“Ontwikkeling van teams wordt door het ziekenhuis ook enorm gestimuleerd. We staan niet stil. Zo wilden we ons als kinderafdeling specialiseren in kinderen met eetstoornissen. Daar zijn we dan ook vol voor gegaan én ook goed in geworden door scholing en kennisuitwisseling met ons netwerk. Dat vraagt dan wel volop overtuiging en inzet van de collega’s. We krijgen als team veel ruimte om te doen waar we in geloven. Dat klinkt vanzelfsprekend maar dat is het niet altijd. Vaak wordt er over goede ideeën vooral veel gesproken, maar worden ze niet uitgevoerd. Dat is hier gelukkig anders, hier is het: ‘Ja gaan we doen’ in plaats van ‘Nee dat is moeilijk’. Zo maak ik me zorgen over obesitas bij kinderen en over de leefstijl van jongeren. Als je op jonge leeftijd te maken krijgt met klachten dan heeft dat veel gevolgen, ook op latere leeftijd. Als kinderen bij mij komen, dan hebben ze dus al klachten. Dat willen we proberen vóór te zijn. Door samen te werken in de regio, bijvoorbeeld door scholen te helpen met eetpatronen en gezond aanbod, creëren we bewustwording voor een gezonde leefstijl.”