Ga direct naar inhoud

Hans heeft dagelijks last van zenuwpijn

"Ik hoop dat ik ooit nog helemaal pijnvrij word

Gepubliceerd op: 09 juni 2026

Sinds de amputatie van zijn beide onderbenen heeft Hans van der Zalm (82) veel last van zenuwpijn. De zeurende en soms stekende pijn is er altijd: elke dag en vooral elke nacht. Bij de pijnpoli van het SKB zetten ze alles op alles om hem te helpen.  

Hans had last van vaatlijden in beide benen. De slagader in het been is dan vernauwd, waardoor er weinig of geen bloed meer naar het been stroomt. “Dat had waarschijnlijk te maken met erfelijke aanleg. Maar ik heb vroeger ook gerookt en met schadelijke stoffen gewerkt. Dat speelt allemaal mee”, vertelt hij. Het was zo ernstig dat zijn beide onderbenen geamputeerd moesten worden: in 2017 de eerste en in 2019 de tweede. Hans: “Meteen na de eerste operatie kreeg ik last van zenuwpijn op de plek van de operatie. En die pijn heb ik nu nog steeds, in allebei mijn benen.” 

Bezig blijven
Een dag zonder pijn heeft Hans sinds de operaties niet meer gehad. “Nee, de pijn is er altijd. Het is een heftige, zeurende pijn die soms stekend wordt. Overdag is het meestal nog wel te doen, als ik zorg dat ik bezig blijf. De krant lezen of diamond painting geeft bijvoorbeeld afleiding, dan verdwijnt de pijn wat meer naar de achtergrond. Maar zodra ik ’s avonds in bed lig, wordt het een stuk erger. Ik lig dan te draaien en te woelen in bed, maar ik kan op zo’n moment niets doen om de pijn te verzachten”, vertelt hij. 

‘Overdag is de pijn nog wel te doen, als ik zorg dat ik bezig blijf’ 

Verschillende behandelingen
De vaatchirurg verwees Hans door naar de pijnpoli in het SKB. Daar heeft hij verschillende behandelingen gehad, waaronder een behandeling met injecties om de zenuw te verdoven en een behandeling met zogenaamde Qutenza-pleisters. “Daar zit capsaïcine in, het hete stofje dat ook in Spaanse pepers zit”, weet Hans. “Die pleisters gaan er in het ziekenhuis een uur op en dat werkt dan een maand of drie pijnstillend. De eerste tijd hadden ze bij mij goed effect. Maar toen kreeg ik een keer enorm veel pijn toen de pleister verwijderd werd, ik stond op de kop in bed. En sindsdien werken ze niet meer. Waarom ik toen zo’n pijn kreeg en waarom ze nu niet meer werken? Dat weet niemand. Dat maakt zenuwpijn ook zo lastig.”

Alles gedaan
Na de pleisters zijn er nog andere dingen geprobeerd, zoals botoxinjecties, pregabaline (een medicijn) en methadon (een pijnstiller). Hans: “Bij de pijnpoli hebben ze zó hun best gedaan. Ze leefden echt met me mee. Vooral met pijnconsulent Bart Jong heb ik heel goed contact. Ik hoef maar te bellen en hij plant zo snel mogelijk een afspraak of behandeling voor me in. Ze hebben alles op alles gezet om me van de pijn af te helpen. Maar helaas houden de mogelijkheden zo langzamerhand op.” Hans woont al heel lang in Winterswijk en voelt zich thuis in het SKB. “Al wil dat misschien wel zeggen dat ik er té vaak ben geweest”, lacht hij. “Maar zonder gekheid: het is een gastvrij streekziekenhuis waar kundige en sociale mensen werken. Er is altijd tijd voor een praatje.” 

‘Bij de pijnpoli hebben ze alles op alles gezet om me van de pijn af te helpen’ 

Hoop
Gelukkig gloort er een beetje hoop voor Hans. Zijn dochter las op internet over een behandeling in het Erasmus MC in Rotterdam. Het gaat om Pulsed Radio Frequency, waarbij korte elektrische stroomstootjes worden toegediend. “Ik kreeg meteen een verwijzing, daar hoefden ze bij de pijnpoli geen seconde over na te denken”, vertelt Hans. Hij heeft net voor zijn linkerbeen de eerste behandeling gehad en in dat been zijn de klachten met ongeveer de helft verminderd. Binnenkort gaat hij terug voor de behandeling van het rechterbeen. “Of ik ooit helemaal pijnvrij word? Dat hoop ik wel! Maar met een flinke vermindering van de pijn zou ik al heel blij zijn. Ik heb zoveel geprobeerd en ben al vaak teleurgesteld. Maar ik geef de moed niet op. Ik hoop echt dat deze behandeling in Rotterdam dé oplossing zal zijn!”

Bart Jong, Pijnconsulent SKB
“Bij de pijnpoli helpen we patiënten die langdurige (chronische) of hevige acute pijn hebben”, vertelt pijnconsulent Bart Jong. “Zij worden door een huisarts of specialist naar ons verwezen. Het gaat om patiënten bij wie de oorzaak van de pijn al duidelijk is. De oorzaak van de pijn kunnen wij niet oplossen, maar we kunnen wel de pijnklachten verminderen. Ons doel is dan ook om de pijn te verminderen en het dagelijks leven van de patiënt weer draaglijk te maken.”

De pijnpoli behandelt allerlei soorten pijn. Een veelvoorkomende pijn is zenuwpijn door rugklachten bij bijvoorbeeld een hernia. “Soms kunnen patiënten door hun pijn niet meer werken of de ‘gewone’ dagelijkse dingen doen. Met de juiste behandeling lukt dat vaak weer beter. Voorbeelden van behandelingen zijn een zenuwwortelblokkade, een TENS-apparaat of de Qutenza-pleister. Die pleister speelde ook een belangrijke rol voor meneer Van der Zalm. Hij had veel zenuwpijn. De Qutenza-pleister, met een sterke stof uit rode peper, zorgde ervoor dat de overprikkelde zenuwen tot rust kwamen. Dat gaf hem twee jaar flinke verlichting.”

De pijnpoli in het SKB biedt veel verschillende behandelingen. “Door onze korte wachttijden kunnen we patiënten snel helpen. Alleen als een behandeling bij ons echt niet mogelijk is, verwijzen we iemand door naar een ander ziekenhuis. Dat gebeurt maar zelden. Soms heeft een gespecialiseerd ziekenhuis, zoals het Radboudumc in Nijmegen of – zoals bij meneer Van der Zalm – het Erasmus MC in Rotterdam, wél een passende behandeling.”

Direct naar