Slechthorendheid
Slechthorendheid neemt toe met de leeftijd. Bij ouderen boven de 85 jaar komt het voor in bijna 80%. De meest voorkomende oorzaak bij ouderen is presbyacusis, waarbij het slakkenhuis in het oor, de gehoorzenuw of het deel van de hersenen dat het gehoor verzorgt aangetast is. Hierbij treed naast een geleidelijk progressieve
vermindering van het gehoor, ook vervorming van het geluid en soms oorsuizen
op. Veel minder vaak wordt slechthorendheid bij ouderen veroorzaakt door een
infectie of een prop oorsmeer in de gehoorgang, dit kan goed behandeld worden.
Presbyacusis is niet te genezen. Gehoorverlies kan leiden tot toenemende
sociale isolatie, neiging tot achterdocht en daarmee ernstig verlies van
kwaliteit van leven. De enige mogelijke therapie voor presbyacusis is
gehoorrevalidatie in de vorm van een gehoorapparaat met instructie en gebruik
van geluidsversterkinghulpmiddelen. Voor het gebruik van een gehoorapparaat is
motivatie nodig. Voor ouderen zijn de kleine apparaatjes vaak ook moeilijk zelf
te bedienen door vermindering van hun fijne motoriek.
Veelgeriatrische patiënten zijn ook slechthorend. De geriater zal de invloed die
dit heeft op het functioneren en het welzijn van de patiënt proberen te
achterhalen. Zo nodig wordt doorverwezen naar de KNO-arts, audiciën of
hulpmiddelen aangeraden.
